คนเราเกิดมา.. บางคนก้อสุขหรรษา

ตั้งแต่ลืมตาขึ้นมามองดูโลก

บางคนก้อทุกข์โศกน่าเวทนา

ใครหนอเป็นผู้กำหนดชีวิตคนเหล่านี้

แปลกนะกว่าจะรักกันได้ต้องใช้เวลาเนิ่นนาน

แต่พอเวลาดับช่างง่ายดายและรวดเร็วเหลือเกิน

คนเราเกิดมาหนทางไม่ได้ปูด้วยดอกกุหลาบ

ถึงจะได้สมหวังไปทุกสิ่ง.. แต่คนเราอาจจะสมหวังในบางสิ่ง

ผิดหวังในบางอย่าง.. อ้างว้างในบางเรื่อง

เฟื่องในบางจุด.. ทรุดในบางเวลา

จริงอยู่ คนเราเกิดมาในที่ที่เหมือนๆกัน

แต่การก้าวเดินของชีวิตย่อมผิดแปลกกันออกไป

อย่างเช่นชีวิตผมคละเคล้าไปด้วยน้ำตา.........

ความรัก.. ซาบซึ้ง.. ผิดหวัง.. สมหวัง..

ทุกสิ่งย่อมเกิดกับทุกคนได้.. เมื่อมีพบก้อมีจาก..

เมื่อมีสมหวังก้อย่อมมีผิดหวังควบคู่กันไป..

ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้หรอกที่จะจีรังยั่งยืนตลอดไป..

แต่สิ่งสุดท้ายบั้นปลายของชีวิตก้อคือความตาย....

....วันนี้ทำไมมันเศร้า...เงียบเหงาอะไรแบบนี้.....

คิดถึงตัวเองนะ คิดถึงมากกกกกกกกกก

.....แค่รออยู่บนนั้นจะปีนขึ้นไปหา......

....ไม่ต้องลอยลงมาอยู่บนฟ้านั้นแหละดี.....

..เป็นดาวประดับฟ้า...รอคนรักจริงคนนี้...

..ต้องมีสักวันจะไปให้ถึงที่ตรงนั้นไปยู่เคียงข้างเธอ....

......ฟังเพลงนี้ที่ไร ร้องให้ทุกทีเลยนะไม่รู้ทำไม....

คิดถึงนะ...รัก..แทน..นะ