คนเราเกิดมา.. บางคนก้อสุขหรรษา

ตั้งแต่ลืมตาขึ้นมามองดูโลก

บางคนก้อทุกข์โศกน่าเวทนา

ใครหนอเป็นผู้กำหนดชีวิตคนเหล่านี้

แปลกนะกว่าจะรักกันได้ต้องใช้เวลาเนิ่นนาน

แต่พอเวลาดับช่างง่ายดายและรวดเร็วเหลือเกิน

คนเราเกิดมาหนทางไม่ได้ปูด้วยดอกกุหลาบ

ถึงจะได้สมหวังไปทุกสิ่ง.. แต่คนเราอาจจะสมหวังในบางสิ่ง

ผิดหวังในบางอย่าง.. อ้างว้างในบางเรื่อง

เฟื่องในบางจุด.. ทรุดในบางเวลา

จริงอยู่ คนเราเกิดมาในที่ที่เหมือนๆกัน

แต่การก้าวเดินของชีวิตย่อมผิดแปลกกันออกไป

อย่างเช่นชีวิตผมคละเคล้าไปด้วยน้ำตา.........

ความรัก.. ซาบซึ้ง.. ผิดหวัง.. สมหวัง..

ทุกสิ่งย่อมเกิดกับทุกคนได้.. เมื่อมีพบก้อมีจาก..

เมื่อมีสมหวังก้อย่อมมีผิดหวังควบคู่กันไป..

ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้หรอกที่จะจีรังยั่งยืนตลอดไป..

แต่สิ่งสุดท้ายบั้นปลายของชีวิตก้อคือความตาย....

....วันนี้ทำไมมันเศร้า...เงียบเหงาอะไรแบบนี้.....

คิดถึงตัวเองนะ คิดถึงมากกกกกกกกกก

.....แค่รออยู่บนนั้นจะปีนขึ้นไปหา......

....ไม่ต้องลอยลงมาอยู่บนฟ้านั้นแหละดี.....

..เป็นดาวประดับฟ้า...รอคนรักจริงคนนี้...

..ต้องมีสักวันจะไปให้ถึงที่ตรงนั้นไปยู่เคียงข้างเธอ....

......ฟังเพลงนี้ที่ไร ร้องให้ทุกทีเลยนะไม่รู้ทำไม....

คิดถึงนะ...รัก..แทน..นะ

วันเหงา...นอกจากภาพฝันหวาน..

ที่เราสร้างขึ้นเอง ทุกสิ่งทุกอย่างรอบข้าง

ดูเป็นเรื่องเป็นราวได้หมด

สายฝน..ก็ดูมีพลังกว่าปกติ...ไม่ใช่ฝนธรรมดา

ก้อนเมฆ...ก็มีหน้าตารูปร่างหน้าตาแปลกๆไป

เริ่มมองเห็นเป็นหน้าสัตว์ต่างๆ

ดอกไม้...เมื่อวาน...บานสวย...วันนี้เหี่ยวชอบกล

(ดอกเดียวกับเมื่อวาน)ฉันแค่อยากจะบอกว่า...

เรามักคิดอะไรแผลงๆในวันเหงา

เลิกทุกย่างแล้วทำให้เหงา...หันมาสนุกกับจินตนาการ

แล้วจะอยากเหงาบ่อยๆ

คิดถึงใครบางคนจังเลย..เค้าจะรู้ไหมนะว่าเราคิดถึงเค้ามาก

ไม่รู้ตอนนี้เค้าทำไรอยู่ที่ไหน อยู่บนฟ้าหรือสวรรค์

อยากบอกว่าเค้าคิดถึงตัวเองมากเลยนะ......คิดถึง แทน นะ...

นานแล้วนะที่ตัวเองมาจากเค้าไป

รู้ไหมว่าเค้าคิดถึงตัวเองมากกกก